Resolvers Vs. Authoritative DNS, part 2

Με τον καινούριο Κανονισμό Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .GR (pdf link), που δημοσιεύτηκε από την ΕΕΤΤ στις 14/04/2011, γίνεται υποχρεωτικό πλέον αυτό που είχα γράψει πριν δύο χρόνια στο Resolvers Vs. Authoritative DNS

Αρθρο 17, παράγραφος 28:
Στην περίπτωση που ένας Καταχωρητής Ονομάτων Χώρου λειτουργεί και ως Πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP), οι Λύτες (Resolvers) στο δίκτυο πρόσβασης δεν πρέπει να είναι Αρμόδιοι Εξυπηρετητές Ονομάτων (Authoritative Domain Name Server) για άλλα αρχεία ζώνης Ονομάτων Χώρου, με εξαίρεση τα Ονόματα Χώρου στα οποία ο ίδιος ο Πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP) είναι Φορέας/δικαιούχος.

Nice work EETT!

Resolvers vs. Authoritative DNS

Γιατί στην Ελλάδα (σχεδόν) όλοι πιστεύουν ότι οι DNS που πρέπει να έχουν στη σύνδεσή τους είναι αυτοί που έχει δηλώσει ο ISP τους για το κύριο domain name του; Είναι ένας μύθος που δεν ισχύει..

Μάλλον γιατί μέχρι τώρα, όλοι οι ISP έδιναν στους πελάτες τους τους ίδιους Name Servers και για τη σύνδεσή από το σπίτι, και για τα domains που έκαναν Register..

Κάποιοι έχουν έναν physical server με δύο διαφορετικές virtual IPs από το ίδιο LAN..

Περισσότεροι έχουν δύο physical servers στο ίδιο Data Center..

Λιγότεροι έχουν δύο ή παραπάνω physical servers σε διαφορετικά Data Centers σε διαφορετικές πόλεις..

Συνήθως λοιπόν, οι ISPs, αφού έμπαιναν στον «κόπο» να φτιάξουν και να διαχειριστούν αυτή την υποδομή από DNS Servers, τους χρησιμοποιούσαν και για τους access πελάτες (pstn, isdn, adsl) αλλά και για τα domain hostings.. Και το recursive DNS ήταν ανοιχτό για όλους, από όπου κι αν ερχόταν το request..

Ομως σιγά σιγά τα πράγματα αλλάζουν.. Εμφανίζονται Amplification Attacks.. Τα νούμερα (domains + χρήστες) μεγαλώνουν.. Η κίνηση εκτοξεύεται (από χιλιάδες queries σε εκατόμύρια)..

Για να αντιμετωπίσουν τα attacks σιγά σιγά οι ISPs αρχίζουν και κλείνουν το recursion στους μη-πελάτες τους (το αντίστοιχο του open-relay για το email).. Τώρα φτάσαμε στο σημείο που ούτε καν τα αποτελέσματα της cache που έχει ένας DNS δε σου δίνει, εκτός κι αν είσαι πελάτης..

Μετά αρχίζουν να πουλάνε πακέτα web hosting με control panels (plesk, cpanel κλπ).. Και σαν μέρος του control panel, περιέχεται και το DNS του Domain.. Αντί να κάνουν Integration του control panel με τους DNS servers που ήδη έχουν, δίνουν τον DNS του control panel.. Κι έτσι αποκτάνε και άλλο set από DNS servers, ειδικά για domains που γίνονται hosting στο control panel..

Μετά εμφανίζεται το opendns.com. Κάποιοι χρήστες αρχίζουν να αλλάζουν από μόνοι τους τους DNS Servers στη σύνδεσή τους και αγνοούν αυτούς που τους δίνει ο ISP..

Και τέλος, εμφανίζονται ISPs που, επιτέλους, αρχίζουν να δίνουν άλλους DNS στους access πελάτες τους από αυτούς που χρησιμοποιούν για τα domains τους (The importance of separating DNS caches from DNS Servers)..

2011 Update: Resolvers Vs. Authoritative DNS, Part 2